Nie, nie, nie budźcie mnie,
Śni mi się tak ciekawie.
Jest piękniej w moim śnie
Niż tam, na waszej jawie.
Bo tu, po tej stronie rzęs
Cudowny bezsens sprawia,
Że bezlitosny sens
Moich spraw sensu nie pozbawia.
Więc jawą nie nudźcie mnie!
Nie! Nie! Nie budźcie mnie!

Po łące brodzę kwietnej,
Mam we śnie nogi świetne,
Nogami wrastam w łąkę
I teraz jestem pąkiem,
Po którym chodzi motyl
Tak lekki jak sam dotyk,
Lecz motyl trwa króciutko,
Bo wyczerpuje chód go...
Więc ze zmęczenia przysnął
I teraz jest mężczyzną
Z brodatą buzią Freuda,
W mankietach z celuloida,
Ten Freud się kocha we mnie,
A mnie jest tak przyjemnie,
Że wciąż popełniam nowe
Czynności pomyłkowe...

Jeremi Przybora

fotowzruszalik z roku 2017