Kiedy będę mieć forsy jak lodu,
Kiedy poznam rozkosze zamęścia,
Czy przybędzie mi trochę rozumu,
Trochę szczęścia?

Gdy się wdrapię na szczyt tego świata,
Poznam jego czary i mary,
Czy przybędzie mi trochę nadziei,
trochę wiary?

A tymczasem leżę pod gruszą,
A świat obok płynie leniwie
I niczego więcej nie pragnę,
Wręcz przeciwnie...

Gdy zasłużę na zbrodnię i karę,
Kiedy wygram, co jest do wygrania,
Czy się będą mi starzy znajomi
Jeszcze kłaniać?

Gdy wybiorę się w podróż do nieba,
Gdy mnie złożą w ostatnie pudełko,
Czy przypomni się kamyk zielony,
Stare szkiełko?

A tymczasem leżę pod gruszą
Na dowolnie wybranym boku
I mam to, co na świecie najświętsze:
Święty spokój.

A tymczasem leżę pod gruszą,
A świat obok płynie leniwie
I niczego więcej nie pragnę,
Wręcz przeciwnie...

Magda Czapińska