Czajnik pędzi pod pełną parą

Zostawiając za oknem zimowe krajobrazy

Na stole żółknie stary wiersz

I stoją na podwórzu kubły pełne zdarzeń

A tam beze mnie las rośnie na pewno krzywo

I sypie śnieg wybrakowany bo kto tam napomni chmurę

I nikt się w pas nie kłania wronie siwej

I nikt świętym nie sypie pszenicy pod chórem

Więc może by tak pojechać w gorlickie

Wyjść cicho rano czynszu nie zbudzić

I zostawić to najbardziej w Polsce prywatne miasto

Tych wszystkich z ząbkami łasiczek ludzi

I pojechać tam gdzie kopuły cerkwi krwią nabiegłe

Dmą w wichrów zimowych długie trombity

Gdzie nieogolony świerk podrapie nas przy przywitaniu

Gdzie świat jest carskimi wrotami zabity

Jerzy Harasymowicz