Z nie­bie­skich naj­rań­szą pio­snek

Le­d­wie za­dzwo­nił skow­ro­nek,

Naj­rań­szy kwia­tek pier­wio­snek

Bły­snął ze zło­tych ob­sło­nek.

Za wcze­śnie, kwiat­ku, za wcze­śnie,

Jesz­cze pół­noc mro­zem dmu­cha,

Z gór bia­łe nie ze­szły ple­śnie,

Dą­bro­wa jesz­cze nie su­cha.

Przy­mruż zło­ci­ste świa­teł­ka,

Ukryj się pod mat­ki rą­bek,

Nim cię zgu­bi śro­nu zą­bek

Lub chłod­nej rosy pe­reł­ka.

Adam Mickiewicz