Jak ci pogodnie z niezabudką nieba
(gdy złoty środek schyłkowego słońca
zmienia postoje)

Jak ci przylężnie w jaskrozbiorze trawy
(zieleń przenika lazurowe żółcie
zwrotnikiem barwy)

Jak w zadumaniu twoim ci niehożo
(wrzos macierzanki eksploduje trzmielem
w potoku ćwierka jednoskrzydły kamień

wszystko przychylne i odchylne wiatrem
nad ptakiem sączy się barwa powietrza
wiruje pyłek statycznych motyli)

To są odcienie drogi przyjacielu.
W lesie jest zwłaszcza las, a w rzece woda,
pasza na łące, między nami miłość.

To są odcienie: wędrowna przemienność.
Smuga i promień, to złotego środka
zmienne postoje.

Urszula Kozioł