Nad Kapuletich i Montekich domem,
Spłukane deszczem, poruszone gromem,
Łagodne oko błękitu

Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów,
Na rozwalone bramy do ogrodów
I gwiazdę zrzuca ze szczytu.

Cyprysy mówią, że to dla Julietty,
Że dla Romea - ta łza znad planety
Spada i groby przecieka.

A ludzie mówią i mówią uczenie,
Że to nie łzy są, ale że kamienie
I - że nikt na nie nie czeka!

Cyprian Kamil Norwid